سازمان تامین اجتماعی مجموعه ای است که مولفه های مختلف اقتصادی اجتماعی بر آن تاثیر مستقیم دارد و شاخص های توسعه ای همچون رونق اقتصادی ، رشد تولید و صنعت ، اشتغال و سرمایه گذاری ، از مصادیق مهم برای فعالیت خوب این سازمان محسوب میگردد .

در واقع تامین اجتماعی به واسطه گره خوردن با نیروی کار و بیمه شدگانی که به واسطه مشاغل ، درآمد و کسب و کار خود اقدام به بیمه پردازی نموده یا حق بیمه آنها توسط کارفرمایان ارائه می گردد اداره شده و به عنوان یک مجموعه عمومی غیردولتی که از بودجه دولت برخوردار نیست ، اصلی ترین منابع درآمدی آن از محل حق بیمه ها تامین می گردد و زمانی که حال صنعت و تولید و شرایط اقتصادی حاکم بر جامعه خوب نباشد اختلال های سنگینی در فرایند های زنجیره وار این عرصه شکل می گیرد .

از سوی دیگر تامین اجتماعی در کنار نقش آفرینی در ایجاد امنیت خاطر و آرامش روانی برای بیمه پردازان ، بر معیشت و زندگی صدها هزار نفر بازنشسته و مستمری بگیر و حتی مقرری بگیران بیمه بیکاری که با دریافت تعهدات از این سازمان امرار معاش مینمایند تاثیر مستقیم داشته و هرگونه خلل در روند خدمت رسانی آن میتواند آثار و تبعات سنگین اجتماعی به دلیل نارضایتی ها به دنبال داشته باشد .

پیر شدن صندوقهای بیمه ای و بازنشستگی پس از دهها سال فعالیت و تحت پوشش گرفتن چند نسل از افراد hمری طبیعی در تمام دنیاست ولی در کشور ایران تصویب پاره ای قوانین غیرکارشناسی و برخی اقدامات مصلحت اندیشانه بدون درنظر گرفتن اصل آینده نگری و ماهیت مشاع و بین النسلی بودن سازمان و عدم حمایتهای دولتها به مثابه سایر کشورها ، سبب نامتعارف و غیر طبیعی این اتفاق و رشد و سرعت بیشتر پدیده هایی همچون رسیدن به نقطه سر به سری در آغاز دهه هشتاد و ایجاد ناترازی در منابع و مصارف در چند سال اخیر گردیده است .

در واقع باید اذعان داشت که نسبت پشتیبانی بالا در صندوقهای بیمه ای از شاخص های مهم و اصلی برای امکان تداوم خدمت رسانی مناسب و انجام سرمایه گذاری های اقتصادی جهت حفظ و ایجاد ارزش افزوده در دارایی ها برای انجام تعهدات در سالهای آتی است که در کشور ما و به شکلی بسیار عمیقتر در استان گیلان این امر با الزامات فاصله بسیار دارد بگونه ای که در حال حاضر استان گیلان با نسبت پشتیبانی ۲/۴۵ ( تعداد بیمه شدگان به مستمری بگیران ) در آخرین رتبه کشوری قرار دارد .

با توجه به اینکه در سالهای اخیر به طور میانگین در هر سال بیش از ده هزار نفر به جرگه بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی گیلان پیوسته اند ، صرفاً برای حفظ و نه افزایش میزان نسبت پشتیبانی باید سه برابر این میزان به ورودی ها یعنی بیمه پردازان افزوده میگردید در حالی که این مهم نه تنها محقق نشده ، بلکه در ماههای اخیر شاهد روند کاهش ملموس تعداد بیمه شدگان اصلی به ویژه در گروه اجباری هستیم .

بر اساس آخرین گزارش های تهیه شده ، لغایت خردادماه سالجاری تعداد بیمه شدگان اجباری استان که در پایان اسفند ۱۴۰۴ برابر با ۲۸۱۴۸۷ نفر بوده به ۲۶۸۸۴۴ نفر کاهش یافته که بیانگر ریزش ۴/۷ درصدی می باشد و این درحالیست که در همین مدت تعداد مستمری بگیران از ۲۱۰۷۵۹ نفر به ۲۱۴۳۶۹ نفر افزایش یافته که حکایت از رشد ۱/۷ درصدی این قشر دارد .

این درحالیست که در اواسط سال ۱۴۰۴ حتی شاهد عبور آمار بیمه شدگان اجباری از ۳۰۰ هزار نفر بوده ایم و روند کاهشی این گروه از بیمه پردازان که سهم اصلی تامین منابع مالی ( بیش از ۷۵ درصد ) برای ارائه تعهدات را بر عهده دارند بیانگر زنگ خطری جدی و نشان از وضعیت اشتغال و فعالیت عرصه های کسب و کار در بخشهای مختلف صنفی ، تولیدی ، صنعتی و … دارد .