به گزارش زرجوب به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی گیلان(گیل وب دا)؛ سرمهای تزریقی اگرچه در بسیاری از موارد درمانی حیاتی به شمار میروند، اما هرگز نباید آنها را داروهایی کاملاً بیخطر فرض کرد. چرا که تجویز غیرمنطقی یا بیرویهی سرم میتواند منجر به عوارض متعددی از جمله اضافهبار مایعات، اختلالات شدید الکترولیتی، عفونتهای موضعی یا سیستمیک، واکنشهای حساسیتی، ترومبوز وریدی و حتی عوارض قلبی شود. بنابراین آگاهی از زمان درست و نادرست مصرف سرم، نقشی کلیدی در حفظ سلامت بیماران و جلوگیری از هدررفت منابع درمانی دارد.
چه زمانی سرم تزریقی لازم نیست؟ بر اساس این راهنما، در موارد زیر تجویز سرم ضرورتی ندارد و باید از آن پرهیز کرد:
– سرماخوردگی و آنفولانزای خفیف که با استراحت و مایعات خوراکی قابل کنترل است.
– ضعف یا خستگی معمول که بدون تشخیص پزشک و صرفاً بر اساس درخواست بیمار تجویز شود.
چه زمانی سرم تزریقی لازم است؟
مصرف سرم تنها در شرایط خاص و با تجویز پزشک متخصص توجیه دارد، مانند تجویز داروهای ویژهای که بهصورت وریدی باید تزریق شوند یا شرایطی که جذب خوراکی میسر نباشد. در چنین مواردی، تشخیص دقیق بر اساس معاینه و آزمایشهای ضروری الزامی است.
اصول مصرف صحیح سرم شامل چهار محور اصلی است:
۱. تشخیص دقیق – همیشه بر اساس معاینه بالینی و نتایج آزمایشگاهی صورت گیرد.
۲. بررسی جایگزینها – پیش از تجویز سرم، باید سؤال شود که آیا داروی خوراکی یا مایعات کافی نمیتواند جایگزین شود؟
۳. حجم و سرعت مناسب – میزان و سرعت انفوزیون باید دقیقاً طبق دستور پزشک و با پایش مداوم پرستار تنظیم شود.
۴. پیگیری عوارض – بیمار از نظر علائم هشداردهنده مانند حساسیت، تنگی نفس، تپش قلب یا ادم تحت نظر باشد.
در پایان، تأکید میشود که مصرف مسئولانهی سرم، نه تنها از بروز عوارض ناخواسته پیشگیری میکند، بلکه به بهرهوری منابع بهداشتی و درمانی نیز کمک مینماید. شعار این اینفوگرافیک یعنی «مصرف مسئولانه، سلامت پایدار»، دقیقاً بر همین رویکرد منطقی و آگاهانه استوار است.
ثبت دیدگاه