به گزارش زرجوب به نقل از پایگاه اطلاعرسانی دانشگاه علوم پزشکی گیلان (گیلوبدا)؛ گیلان، سرزمین همیشه سبز و بارانی شمال ایران، این روزها با پدیدهای نگرانکننده دست به گریبان است: سالمندی جمعیت و رشد منفی ۰.۱۵ درصدی. این رقم، گیلان را در رتبه نخست پیرترین استانهای کشور قرار داده و زنگ خطری جدی برای آینده اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این دیار به صدا درآورده است.
پیامدهای این بحران فراتر از آمارهای جمعیتی است. صندوقهای بازنشستگی و تأمین اجتماعی در گیلان با خطر ورشکستگی زودرس مواجه شدهاند. کاهش شدید نیروی کار جوان، بار مالی بازنشستگیها را بر دوش جمعیتی به مراتب کوچکتر انداخته است.
در حوزه سلامت، سیستم بهداشت و درمان استان پاسخگوی نیازهای رو به رشد سالمندی نیست. شیوع بالای بیماریهای غیرواگیر در میان جمعیت مسن، نیاز مبرم به زیرساختهای تخصصی طب سالمندی را به اولویتی اجتنابناپذیر تبدیل کرده است.
بخش کشاورزی، که هویت اقتصادی گیلان را ساخته، نیز از این آسیب مصون نمانده است. کمبود نیروی کار جوان، زمینهای کشاورزی را به سمت بیکشاورزی و تصاحب توسط غیربومیها سوق داده است. همزمان، کاهش چشمگیر موالید و فراموشی خردهفرهنگها، بیم «انقراض تدریجی تبار گیلک» را به واقعیتی نزدیک کرده است.
بدون حمایت از اشتغال جوانان، اعطای تسهیلات مسکن و اصلاح سیاستهای جمعیتی، گیلان به زودی با «ابرچالش» فرسودگی اقتصادی، فروریختن شبکه تأمین اجتماعی و نابودی هویت فرهنگی روبهرو خواهد شد.
ثبت دیدگاه