رشت، شهر بارانهای نقرهای و کوچههای خاطرهانگیز، این روزها با چالشی جدی دست و پنجه نرم میکند؛ ترافیک. رگهای این شهر زیبا را که روزی با آرامش جریان داشت، اکنون در ازدحام خودروها گرفتارشده و نفس شهر را به شمارش انداخته است. ترافیک نه تنها وقت گرانبهای شهروندان را هدر میدهد، بلکه آلودگی هوا را تشدید و بر اقتصاد شهر نیز سایه افکنده است.
برای روشنتر شدن این معضل، تصویر صبحگاهی یک مسیر سرسبز و خلوت را تصورکنید که با شروع ساعات اولیه با اوج ترافیک، رنگهای تیره و تصاویر خودروها به تدریج بر آن افزوده شده و در پایان روز، تصویری از یک شهر خاکستری و پر از خودرو که زیباییهای خدادادی یک شهر شمالی را در خود محومی کند، روبرو می شویم.
وضعیت امروز رشت ریشه در مدیریت شهری دیروز و امروز آیت شهر دارد و اگر ترافیک را جدی نگیریم و راهکارهای پایداری برای آن نیندیشیم، نسلهای بعدی با مشکل فزاینده و صدچندانی روبرو خواهندبود.
حال با نگاهی به حال و هوا و نفسهای بهشمارش افتاده این شهر زیبای شمالی، راهکاری هرچند کوتاه و مختصر و در حد حوصله مخاطبان، به ویژه مسوولان مدیریت شهری که برخی از آنان در این ایام، روزهای پایانی مسوولیت خود را سپریکرده و به رای مجدد رشتوندان چشمدوختهاند، ارائه میشود.
تأثیر بافت فرسوده بر ترافیک:
بافت فرسوده در رشت با مساحتی حدود ۹۵۰ هکتار، نقش مهمی در ایجاد ترافیک دارد. معابر کمعرض و طراحی نامناسب این مناطق باعث کاهش ظرفیت ترافیکی و افزایش ازدحام میشود. بهبود و نوسازی این بافتها میتواند به روانسازی ترافیک کمک کند.
اثربخشی پلهای تازهتأسیس در کاهش ترافیک
احداث پلهای غیرهمسطح مانند پلهای شهید باهنر و شهید حقبین در رشت با هدف کاهش ترافیک صورت گرفته است. هرچند این پلها میتوانند بخشی از مشکلات ترافیکی را حل کنند، اما بهتنهایی کافی نیستند و نیاز به تکمیل پروژههای دیگر و استفاده از فناوریهای نوین برای مدیریت ترافیک وجود دارد.
لزوم اجرای طرحهای مکمل
برای کاهش ترافیک، علاوه بر ساخت پلها، احداث کنارگذرها و استفاده از هوش مصنوعی و فناوریهای نوین برای کنترل ترافیک ضروری است. این اقدامات میتوانند به بهبود جریان ترافیک و کاهش ازدحام کمک کنند.
توسعه و بهبود زیرساختهای حملونقل عمومی
افزایش کیفیت و کمیت خدمات حملونقل عمومی میتواند استفاده از خودروهای شخصی را کاهشدهد.
نوسازی و بهسازی بافت فرسوده:
با بهبود معابر و زیرساختهای مناطق فرسوده، ظرفیت ترافیکی افزایش مییابد. استفاده از سیستمهای هوشمند مدیریت ترافیک: بهکارگیری فناوریهای نوین برای نظارت و کنترل جریان ترافیک میتواند به کاهش ازدحام کمک کند.
توزیع متوازن خدمات شهری:
با توزیع مناسب مراکز خدماتی در سطح شهر، نیاز به سفرهای درونشهری کاهش مییابد. فرهنگسازی و آموزش: تشویق شهروندان به استفاده از حملونقل عمومی و رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی میتواند تأثیر قابلتوجهی در کاهش ترافیک داشته باشد.
با مرور آنچه گذشت، درمییابیم که معضل ترافیک شهر رشت به دلایل ترکیبی و در اثر ازعوامل مختلف به وجودآمده که نیازمند تمرکز، برنامهریزی و سیاستگذاری کوتاه، میان و بلندمدت است و ضرورتدارد تا مسوولان مدیریت شهری صدای مردم با فرهنگ رشت را بهخوبیشنیده و برای امروز و فرداهای شهر بارانهای نقرهای، فارغ از جناحبندی و رقابتهای سیاسی برنامهریزی داشتهباشند.
علیرضا خوش خلق
خبرنگار مسایل شهری
ثبت دیدگاه